Dagboek Marathon Rotterdam 2011

Vaak heb ik het gezegd, op de top van mijn conditionele kunnen wil ik de volledige marathon lopen. Nu gaat het gebeuren, op 10 april loop ik met een aantal collega's van Hoek en Blok de marathon van Rotterdam. Als bedrijf in estaffettevorm, waarbij ik als eerste loper de volledige marthon wil afleggen. Ik heb er super veel zin in, maar omstanders maken me bang. Is dat terecht of weten ze niet wat ik in mijn mars heb. Zoals u van mij gewend bent zal het geen wandelfestijn worden, ik heb een doel! Die zal ik u de komende weken in mijn dagboekartikelen duidelijk maken!

 

Maandag 28 maart - rustdag (volgens schema)
 
’s Morgens vroeg meldde ik me al weer op het kantoor van Hoek en Blok. Om verder te werken aan mijn afstudeeropdracht. Dat lukt goed en ik heb het daar erg naar mijn zin. Ben nu bezig met een externe analyse van de accountancy branche.
Om 15.30 speerde ik naar huis om voetbal training te gaan geven aan de basisschool meiden van groep 6-7-8. Super gaaf om die meiden te leren voetballen om op 21-april te gaan schitteren op het schoolvoetbaltoernooi bij VVAC. Dit jaar weer goede talenten, dus ik ben benieuwd!
Om 19.30 uur moest ik me weer melden bij Wim den Elsen voor de evaluatie van het schaatsseizoen. Hoe verliep het organisatorisch en procesmatig? Een gezellig samenzijn met alle ploeggenoten. We hebben veel gelachen, de sfeer was goed. Nu gaan de trainers de gesprekken in voor de vorming van de teams voor volgend seizoen. Ik ben benieuwd wat dat gaat worden. Ik lag laat in bed, niet gelopen vandaag. Was ook niet de bedoeling, morgen weer, ik hoop dat ik dan volledig ben herstelt.
 


Zondag 27 maart – ingelaste rustdag
 
En na een korte nacht werd ik lekker wakker, maar mijn benen. Het woord begint met een S…….. en eindigd op pierpijn. Oh wat doen mijn benen pijn, ik heb nog nooit z’n spierpijn gehad. Maar ik denk maar zo allemaal voor het goede doel, de ultieme poging om de marathon in een recordtijd uit te lopen.
Ik liet mijn benen uitrusten in de kerk. Een duidelijke preek uit Jeremia 32 gaf me de afleiding om niet aan mijn benen te denken. Verder was het heerlijk weer, dus pakte ik mijn vishengeltje en probeerde een visje te pakken, maar ze wilden nog niet! En omdat ik echt nog niet kon lopen moest ik een training tot mijn spijt laten schieten. Rusten was de enige trainingsvorm die ik mocht toepassen.
’s Avonds ging ik weer met plezier naar de kerk, waar werd verteld over de Jezus in de hof van Getsemanee. Weer een duidelijke preek.
Snel liet ik me weer in bed vallen, op naar de dag van morgen en hopen dat de spierpijn snel minder zal worden.
 

 Zaterdag 26 maart – Zware trainingsdag!

’s Morgens vroeg ben ik vroeg opgestaan om te inventariseren op internet welke nieuwe schoenen de beste koop zijn. En ik was eruit, het werden toch weer asics. Als een speer op de fiets naar Leo Reijnders in Sliedrecht en daar heb ik mijn nieuwe hardloopschoenen gekocht, die mij over de finish moeten slepen van de Marathon.
Even later ben ik gaan werken om mijn overige vrije tijd goed te besteden. Om 17.00 rondde ik dat af om mijn benen met een zware training te gaan belasten.
En dat lukte, want te voet ben ik via Bleskensgraaf naar Nieuw-Lekkerland (15 km) gelopen. Mijn broertje nam mijn tas met voetbalspullen mee, zodat ik direct na het hardlopen de zaal kon betreden. De opkomst was mager, waardoor er 1 uur onophoudelijk door twee teams werd gevoetbald. Ik was helemaal versleten, want tijdens het hardlopen voelde ik mijn spieren al. Aan het eind van de voetbalwedstrijd kon ik alleen nog maar op doel staan, lopen deed pijn, veel pijn.
Ik liet me mijn bed in vallen, want de nacht was kort. Slapen ging wel, maar ik ben bang voor de volgende morgen.
 

 
Vrijdag 25 maart - Oranje Veters
Zo na een goed ontbijt bemerk ik dat de spierpijn nog steeds niet weg is. In elke beweging wordt ik geremd. Ook kom ik tot de conclusie dat ik op zoek moet naar nieuwe hardloopschoenen, want mijn tenen doen pijn. Ook de hiel van mijn schoen is al kapot, dus goede schoenen voor de tocht der tochten kunnen geen kwaad.
De veters heb ik al, want afgelopen woensdag heb ik op school bij een junior onderneming voor het goede doel ´spieren voor spieren´ veters gekocht. Een gedeelte van de opbrengst van de oranje veters gaat naar het goede doel. Hoe kan je beter aan de start  van de marathon verschijnen dan te weten dat je ´spieren voor spieren´ heb gesteund en daardoor een bijdrage heb kunnen leveren aan het functioneren van mensen met een spierziekte. Fantastisch toch. Daarom roep ik iedereen op om ook de oranje veters te kopen of om een bedrag te storten op BANK 33322.
Na hard gewerkt te hebben kwam ik om 19.00 uur thuis. Rusten, website bijwerken en plannen maken voor morgen. Er staat 18 km hardlopen op het programma met een gemiddelde snelheid van 12 km/h. Zal de spierpijn over zijn en kan ik geschikte hardloopschoenen vinden om training 2 uit te voeren. Wat denkt u!?!?


Dondag 24 maart - Rustdag
Enh ja hoor, het is zover! Ik lig in bed en even mijn moeder bellen of ze me eruit wil komen halen. Spierpijn is een feit. Alle spieren van teen tot middel doen pijn. Ik wist dat dit ging gebeuren, dus hup de fiets op richting Hoek en Blok voor mijn afstudeeropdracht. Lekker losfietsen en de spieren laten herstellen!
Directeur van Hoek en Blok, Wim Stuij was 1-mrt al 25 jaar bij Hoek en Blok. En dat werd gevierd, dus na een heerlijke maaltijd, leuke toespraak en gezellige borrel op de fiets naar huis. Heel de dag herstel, om de trainingen snel weer te herpakken.  Voor spierpijn staat 3 dagen, die in het trainingsschema zijn ingecalculeerd. Nog 2 dagen te gaan, snel mijn bed in om snel de trainingen weer te herpakken.


Woensdag 23 maart - Training 1
Mijn spieren en lichaam zijn er op het moment niet voor gemaakt om als een Keniaan over de weg te vliegen. Schoon aan de haak weeg in 81 kg, de gemiddelde Keniaan 61 kg. Dat is toch z'n 20 kg spier wat bij mij in de weg ligt! We gaan de spieren maar eens gebruiken en na het maken van een trainingsprogramma hier training 1 van 13. 
Vanuit Gorinchem ben ik begonnen met een rondje stadswal van 5 km, die in 26 min werd volbracht. Nog geen spierpijn, slokje drinken en we gaan direct maar eens de spierpijn grens opzoeken. Ik liep de dijk op richting Dalem en in Vuren ging ik de dijk af weer richting huis. De 2e 5km werd weer in 26 min afgelegd, maar na z'n 7 km begon ik mijn spieren al wel te voelen. Maar wat denk je, zelden hardlopen en dan direct de 42.195mtr volmaken!? De weg van Vuren naar Gorinchem ging minder soepel, mn spieren protesteerden. Toch bleef de snelheid hetzelfde. Na 76 min en 15 km was in thuis bij Willeke, voor een dichte deur. Noodgedwongen uitlopen, om spierpijn te voorkomen. Morgen weten we of het geholpen heeft?

twitter_birdtwitter


Sponsors



Co-Sponsors

93